Najnowsze zdjęcia w galerii

Polecamy

 

Poradnia

 


 

http://www.lomza.oaza.pl/

 


 

http://www.gloriosatrinita.pl

 


 

http://www.lomza.odnowa.org/

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 68 gości 

Statystyka

Odsłon : 1357549

Znajdź nas na Facebook-u

Facebook Image

Logowanie dla administratorów




Wspominamy szlachetnych, oddanych ludzi PDF Drukuj Email

Mszy św. koncelebrowanej w intencji zmarłych nauczycieli i pracowników oświaty, która została odprawiona 6 listopada w naszym kościele, przewodniczył ks. bp Tadeusz Bronakowski. Przedstawiciele szkół i przedszkoli odczytali nazwiska zmarłych pracowników swoich placówek oraz zapalili znicze.

Msza św. miała szczególna oprawę. Poczty sztandarowe szkół utworzyły szpaler w nawie głównej kościoła. Maria Szewczyk, uczennica Szkoły Podstawowej nr 5, odczytała w całości przepiękny wiersz, którego powszechnie znany jest tylko początek: „Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”, autorstwa ks. Jana Twardowskiego.
W homilii ks. bp Tadeusz Bronakowski przytoczył słowa św. Pawła: „Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana”. – Wielu z nich nie żyło dla siebie, ale przez swoją miłość do ludzi, poświęcenie żyli dla Boga, żyli dla innych ludzi. Ta prawda w dużym stopniu odnosi się do życia i posługi nauczycieli – zauważył ks. biskup, wymieniając m.in. naukowców, poetów, kapłanów, świętych, powszechnie znane autorytety. – To także tysiące nauczycieli, może powszechnie nieznanych, ale którym tak wiele osobiście zawdzięczamy, którym tak wiele zawdzięcza nasza ojczyzna.
- Dzisiaj wspominamy, szlachetnych, oddanych ludzi, którzy pozostawili po sobie piękne ślady nauczycielskiego i wychowawczego trudu – mówił. – Chociaż oni są już w Domu Ojca, to na ziemi wciąż owocuje ich poświęcenie i dobro. Owocuje w życiu wychowanków i uczniów, dzisiaj często już dorosłych ludzi. Za to wszystko im dziękujemy.

zdjęcia w galerii

 
Chodzi o to, żebyśmy my niebo zapełniali PDF Drukuj Email

alt

Święci Faustyna, Maksymilian Maria Kolbe czy Franciszek z Asyżu pojawili się na Balu Wszystkich Świętych, na który 26 października zaprosiła nasza parafia. - Nie chodzi o to, żeby stać się jak oni. Chodzi o to, żebyśmy my niebo zapełniali - dzieciom tłumaczył ks. Zbigniew Borawski.

Bale Wszystkich Świętych powoli stają się już tradycją wielu parafii, m.in. naszej. Dzieci chętnie przebierają się za różnych świętych, dumnie w procesji kroczą przez kościół. - Często zastanawiamy się, co w tym niebie będzie? Czy tylko modlitwa? Czy będzie czas na zabawę? - do najmłodszych zwrócił się ks. Zbigniew. Ale te pytania często zadają sobie również starsi. - Przypomnijmy sobie najpiękniejsze wydarzenia z naszego życia. Niebo to właśnie nieustannie trwająca nasza radość, aż do nieskończoności.

Jak zauważył ks. Zbigniew, nie wystarczy przebrać się za świętego, żeby nim być: - Święci uczą nas kochać Pana Boga. Nie chodzi o to, żeby stać się jak św. Maksymilian Kolbe. Chodzi o to, żebyśmy my niebo zapełniali: Basia, Maks, Tomasz. To jest nasze powołanie.

Po Mszy św. dzieci przeszły do dolnego kościoła, gdzie czekały łakocie i wspaniała zabawa.

zdjęcia w galerii

 
Święty Maksymilian Maria Kolbe: Patron trudnego czasu PDF Drukuj Email

Piękną uroczystość wprowadzenia do naszego kościoła relikwii św. Maksymiliana Marii Kolbego przeżyliśmy w niedzielę 6 października 2019 r. Uroczystość będącą nie tylko wspomnieniem polskiego męczennika, ale też refleksją nad człowieczeństwem w trudnych czasach.

Św. Maksymilian w 1927 r. założył klasztor w Niepokalanowie, najliczniejszy klasztor na świecie. Obecnie jego gwardianem jest pochodzący z Wyszkowa, z parafii św. Idziego o. Grzegorz Szymanik, który przewodniczył uroczystej sumie. - Co to są relikwie? Najprościej mówiąc, to pamiątka. Pamiątka może być nawet niewartościowa, ale dla kogoś cenna - mówił w kazaniu.

Co jest pamiątką po św. Maksymilianie, skoro jego ciało zostało spalone w obozie w Auschwitz? - Kiedy jeszcze żył, bracia widzieli jego świętość. Kiedy wrócił z misji w Japonii z długą brodą, fryzjer mu ją ściął i w tajemnicy schował do słoika. Dzięki temu mamy widzialny znak realnej obecności św. Maksymiliana w tym miejscu - wyjaśnił o. Grzegorz.

Życie Maksymiliana Marii Kolbego było tak bogate, że opowiedzenie o nim w czasie kazania jest po prostu niemożliwe. O. Szymanik polecił więc ciekawą książkę „47 lat życia”. Zestawione są w niej dwa życiorysy: św. Maksymiliana, który pragnął walczyć w czasie zaborów, a został kapłanem oraz człowieka, który pragnął być księdzem, a został komendantem obozu w Auschwitz, czyli Rudolfa Hössa. Obaj żyli 47 lat.

O. Szymanik skupił się na ostatnim okresie życia św. Maksymiliana, w obozie koncentracyjnym. O. Kolbe dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za współwięźnia Franciszka Gajowniczka. - Żeby zrozumieć, co zrobił o. Maksymilian, trzeba zrozumieć, czym był obóz w Auschwitz - podkreślił o. Grzegorz. - To piekło na ziemi, stworzone, żeby odczłowieczyć, upodlić. Życie człowieka znaczyło tam mniej niż kromka chleba czy łyżka zupy. W tym kontekście podczas apelu wychodzi o. Maksymilian i mówi, że chce umrzeć za tego człowieka. Nie za ten numer, śmiecia, tylko tego człowieka.

- To była cała seria cudów - zauważył o. Grzegorz. Po pierwsze nikt nie zareagował, kiedy więzień po prostu wyszedł z szeregu i podszedł do komendanta. Po drugie komendant rozmawiał z więźniem i zgodził na jego propozycję. Po trzecie jego śmierć odmieniła innych więźniów. - O. Kolbe pokazał, jak kochać. Marian Kołodziej opowiadał później, że więźniowie zrozumieli, że oddałby życie za każdego z nich. Czy my staramy się jeden drugiemu nie szkodzić? - pytał o. Szymanik. - Może trzeba komuś pomóc? Kogoś zauważyć? Czy ci, którzy żyją obok ciebie czują się ludźmi? Kimś kochanym, wartościowym? Po śmierci o. Maksymiliana Auschwitz dalej było takie, jakie było, ale nie umierały już numery, a ginęli ludzie. Kolbe podniósł wartość ludzkiego życia, podniósł godność. Nieważne są warunki, jacy ludzie cię otaczają, tylko czy potrafisz kochać. Tego chce nas uczyć o. Kolbe. Taka miłość nie jest dziełem człowieka, tylko Boga. Jan Paweł II powiedział, że o. Maksymilian jest patronem trudnego czasu. Kiedy będziecie mieli trudny czas, przychodźcie tu, niech św. Maksymilian uczy was kochać. Gdy zaufasz Niepokalanej, zobaczysz, jak szybko twoje życie zacznie się przemieniać.

Gościem uroczystości był znany aktor Adam Woronowicz. Wcielił się m.in. w role Jerzego Popiełuszki i Maksymiliana Marii Kolbego. Oba filmy, jak mówił, to dla niego ogromne przeżycie: - Nigdy nie przypuszczałem, że będę aktorem i że doświadczę tych dwóch postaci w moim życiu - przyznał. Często pytany jest, które momenty podczas zdjęć były najtrudniejsze. - To chyba przyjazd do kościoła Świętych Polskich Braci Męczenników w Bydgoszczy, gdzie ks. Popiełuszko sprawował swoją ostatnią Mszę św. Są tam szaty liturgiczne, które miał wówczas na sobie. Ks. proboszcz chciał, żebym je założył do sceny, którą kręciliśmy.

- O. Kolbe jest potężnym orędownikiem na drogach życia, które czasami jest takie trudne. Pamiętaj, że nie jesteś sam, że to życie ma sens. Kapłaństwo jest święte, małżeństwo jest święte, twoje życie jest święte. Każda nasza łza zostanie otarta, każde cierpienie zostanie utulone - wzruszająco mówił aktor. - Tak często jesteśmy skupieni na sobie. O. Maksymilian i ks. Jerzy uczą nas patrzeć na Chrystusa. Módlcie się za swoich kapłanów, walczcie o nich. Niech obecność o. Maksymiliana was umacnia i wspiera. To nie jest bajka. Święci tu naprawdę są.

- To wielkie dar dla naszej parafii. Będziemy wpatrywać się w życie św. Maksymiliana, jego świętość, zastanawiając się, jak mamy żyć we współczesnych czasach - zapewnił ks. proboszcz Roman Karaś. - On pokazał, że w każdej chwili można być człowiekiem, można czynić dobro.

W dolnym kościele można oglądać ciekawą wystawę „Święty Maksymilian Maria Kolbe i Jego dzieła”, która odwiedziła już m.in. Japonię i Sejm RP.

zdjęcia w galerii

 
Msza św. w intencji Seniorów PDF Drukuj Email

Czy starość może być piękna? Oczywiście, że tak - podczas Mszy św. w intencji seniorów w naszym kościele mówił ks. Antoni Kosiorek. Msza została odprawiona 1 października, w Międzynarodowy Dzień Osób Starszych.
Mszę św. odprawili ks. proboszcz Roman Karaś oraz księża seniorzy Konstanty Kordowski i Antoni Kosiorek. - Czas zainicjować akcję: starzeć się w godnych warunkach - apelował ks. Antoni, który, jak zauważył, sam jest już czwartej młodości. - Nasze społeczeństwo od lat się starzeje. Czy w tym świetle starość może być piękna? Jak najbardziej.
Ale ks. Antoni mówił również o słabnących więziach rodzinnych: - Coraz modniejsze staje oddawanie seniorów do domów opieki. A przecież kiedyś było normalne, że w domu mieszkały trzy pokolenia. Pamiętam, że w rękę całowało się nie tylko rodziców, ale i dziadków. To jakoś wiązało rodzinę. Warto mieć trochę wiary, doceniać doświadczenie i życiową mądrość seniorów, co zostało zepchnięte na plan dalszy. Autorytety tracą wagę.

Po Mszy św. seniorzy spotkali się przy herbacie i słodkościach w dolnym kościele.

Na uroczystość z okazji Międzynarodowego Dnia Osób Starszych zaprosili: Parafia św. Wojciecha, Dom Dziennego Pobytu „Senior”, Burmistrz Wyszkowa i Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej.

zdjęcia w galerii

 
Módlcie się na różańcu PDF Drukuj Email

Październik jest miesiącem modlitwy różańcowej. Maryja w swoich objawieniach wielokrotnie prosiła: „Módlcie się na różańcu”. Zachęcamy do odmawiania różańca w naszych domach, rodzinach, a także do uczestnictwa w nabożeństwach różańcowych w naszym kościele:

  • dla dzieci różaniec od poniedziałku do piątku o godz. 16.30
  • dla dorosłych o godz. 17.20
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 63

Kaplica Wieczystej Adoracji

Nabożeństwa

MSZE ŚWIĘTE:


Niedziela:

  • 6:30,
  • 8:00,
  • 9:30,
  • 11:00 - z udziałem Dzieci,
  • 12:30 - z udziałem wspólnoty Gloriosa Trinita,
  • 16:00 - (przez okres wakacyjny nie odprawiana)
  • 18:00 - z udziałem Młodzieży.


Poniedziałek - Sobota:

6:30, 7:00, 18:00.


Więcej...

Wieczór Zadumy

Wieczór Zadumy

PAKTiK

Parafialne Artystyczne Kółko Teatralne i Komediowe

Słowo:

Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

Ewangelia wg Św. Jana 15, 13